Kota Factory 2

ซีรีส์วัยรุ่นสไตล์เอเชียเรียนหนัก ที่พอนำเสนออีกมุมของเด็ก ม.ปลายแล้ว เรากลับชอบที่มันมาทางเนื้อหาไม่หนักจนเครียด แต่เปิดมุมมองอีกด้านว่าเด็กเหล่านี้ก็ได้ใช้ชีวิต มิตรภาพกับเพื่อนใหม่ ไม่ใช่แข่งขันชิงดีชิงเด่น, ไม่ได้ติดหญิงจนเสียการเรียน ตรงกันข้ามพอช่วยกันติวก็เป็นแรงผลักดันซึ่งกันและกัน ดูซีรี่ย์เกาหลี

'ไวภาพ' (Mayur More) เด็กนักเรียนระดับ ม.5 ที่พ่อส่งมาเมืองโกตา เมืองที่เป็นศูนย์รวมของติวเตอร์เพื่อสอบเข้า IIT โดยเฉพาะ แต่ด้วยความที่มาสมัครเข้าเรียนช้า จึงทำให้สถาบันอันดับหนึ่งของเมืองตอบปฏิเสธแม้จะมีเส้นสายระดับรัฐมนตรีก็ตาม ไวภาพจึงได้เข้าเรียนอีกที่ แต่ได้เข้าคลาสระดับ A10 ซึ่งเป็นอันดับท้ายสุด ซึ่งเขาก็ไม่ยอม จึงไปขอร้อง 'ชีตู ไภยา' (Jitendra Kumar) ครูสอนฟิสิกส์อันดับหนึ่งของเมืองให้ช่วยประเมินย้ายคลาสด้วยการทดสอบความรู้ของเขา

ซีรีส์ไม่ยาว มีแค่ 5 ตอน แบ่งเป็นตอนแรกพาเปิดหูเปิดตาทำความรู้จักเมืองโกตาคร่าว ๆ เริ่มต้นมีเพื่อนใหม่ที่พักอยู่หอเดียวกัน, ตอนสองก็พาไปดูปัญหาเด็กนอนไม่หลับ, น้ำแร่ในเมืองเค็มเกินไป, มีปัญหาระบบขับถ่าย แถมยังใช้เวลาในห้องเรียนนานเหลือเกิน ซึ่งก็ดูเป็นปัญหาหนักหนาสำหรับการย้ายมาเรียนกวดวิชา แต่ซีรีส์ก็เลือกเล่าแบบอารมณ์ดี ไม่ได้พาเครียดขนาดนั้น, ตอนสามพูดถึงความสามารถในการสอนของติวเตอร์ ทำให้เห็นชัดดีว่าติวเตอร์เก่งจะมีวิธีสอนให้เด็กเข้าใจง่ายขนาดไหน พร้อมกับมีแนะแนวทางจากชีตู ผู้มีประสบการณ์ด้วย, ตอนสี่ก็เป็นรักกุ๊กกิ๊ก จะเรียนอย่างเดียวไม่ได้ ช่วงใกล้สอบต้องไปพักผ่อนบ้าง, และปิดท้ายก็พาไปดูการสอบวัดผลของสถาบันกวดวิชาอีกแห่ง ซึ่งแต่ละตอนเล่าแบบเพลิน ๆ พร้อมแทรกมุมมองบวกให้กำลังใจเป็นอย่างดี

เราจะเห็นว่าเจตนาของซีรีส์ต้องการนำเสนออีกมุมที่เป็นชีวิตของเด็กเรียนในเมืองโกตา แต่ถ้าจะมีผู้ร้ายในเรื่อง เราจะเห็นว่าทัศนคติของซีรีส์มองสถาบันกวดวิชาเป็นพวกลงทุนในนักเรียนเก่งเพื่อสร้างชื่อเสียงให้สถาบัน มันก็ตีไปตรง ๆ ว่าการแข่งขันแบบนี้ส่งผลเสียต่อเด็กระดับหัวกะทิที่พลาดเข้าศึกษาต่อ IIT เหมือนกัน กลายเป็นเด็กที่เสียความมั่นใจ และก็ฉายภาพเด็กจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้ออกไปใช้ชีวิต เพราะต้องทุ่มเวลาทั้งหมดให้การเรียน ซึ่งอาจจะเป็นแรงกดดันจากครอบครัว พอ ๆ กับเด็กบางส่วนที่ถูกส่งมาเรียนเพียงเพื่อเป็นหน้าเป็นตาให้พ่อแม่